Του Στρατή Μαζίδη
Κάτι 17χρονοι το έπαιζαν μάγκες στριμώχνοντας ένα συμμαθητή τους και εξαναγκάζοντάς τον να ξεβρακώνεται επιδιδόμενος σε σεξουαλικές πράξεις τις οποίες βιντεοσκοπούσαν με τα κινητά τους και τα ανέβαζαν κατόπιν σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης.
Είναι τόσα πολλά αυτά που μου έρχονται στο νου και θέλω να πω αλλά δε γνωρίζω αν θα τα καταφέρω.
Δεν είναι πολλά τα χρόνια που ήμουν κι εγώ 17χρονος. Εμείς όμως διασκεδάζαμε διαφορετικά. Πηγαίναμε βόλτες, μιλούσαμε, πειράζαμε ο ένας τον άλλο και γελούσαμε. Όταν πάλι ένας φίλος μας βρέθηκε σε δύσκολη θέση χάνοντας τον πατέρα του, σπεύσαμε να σταθούμε στο πλάι του.
Στην περίπτωση της Λέσβου ο 17χρονος μπορεί να μην έχασε κάποιον, όμως διαβάζουμε ότι ζούσε κάτω από δύσκολες συνθήκες με ψυχολογικά προβλήματα. Και πως του συμπαραστάθηκαν κάποια ανόητα όντα; Εξευτελίζοντάς τον. Αντί να τον βοηθήσουν, τον ταπείνωσαν και ένας Θεός ξέρει πως θα βγουν αυτά μεθαύριο. Για αυτό είναι πολύ μεγάλη ανάγκη η τοπική κοινωνία και η πολιτεία να σπεύσουν γρήγορα να στηρίξουν αυτό το παιδί διότι ο κίνδυνος να λοξοδρομήσει είναι μεγάλος και κανείς δε θα μπορεί να του ζητήσει ευθύνες αργότερα.
Επιπρόσθετα ήρθε επιτέλους η ώρα στα σχολεία να γίνει κάτι πολύ πολύ απλό. ΚΙΝΗΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΤΕΛΟΣ. Τα "για να με βρίσκουν" και "ώρα ανάγκης" δεν πείθουν διότι όλοι ξέρουν που είσαι κι αν κάτι συμβεί εκεί, θα ειδοποιηθούν αυτοί που πρέπει.
Όσο για τα...αθώα παιδιά, τι να πεί κανείς για την ανωμαλία και τη δυστυχία τους; Διότι είναι δυστυχία στα 17 σου τη βρίσκεις με το κινητό και το ανέβασμα στο facebook. Όταν η ζωή σου καταντά από επιλογή ορισμένα κουμπιά. Και που; Στη Λέσβο! Μέσα στη θάλασσα, τη φύση και την ομορφιά! Εκεί επέλεξε η ασχήμια και η σαπίλα της κοινωνίας μας να φανερωθεί.
Όσο για τους καθηγητές; Αγρόν ηγόραζον. Χαμπάρι δεν πήραν τι γινόταν στο σχολείο τους. Αμ εκπαιδευτικός δε σημαίνει μόνο διδακτέα ύλη και "ντριν" το κουδούνι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου